«Χρειαζόμαστε μια παιδεία που θα κατορθώσει να εφοδιάσει το παιδί με γνώσεις που απαιτούν οι καιροί, μα και με άλλους εμπλουτισμούς, που θα το κάνει ικανό να αγαπήσει τις υψηλότερες αξίες.
Να λοιπόν, πού εμφανίζεται ο λογοτέχνης. Είναι αυτός που θα δώσει παιδεία. Η αισθητική παιδεία ασκεί την ψυχή να μη θέλει αδιάκοπα τούτο ή εκείνο, σώζοντας την από την αχόρταγη επιθυμία αγαθών υλικών. Σπάζει τα δεσμά της ύλης, σιγά σιγά ανεβαίνει προς τη σφαίρα της ελευθερίας. Κι έτσι έχουμε ήθος.[…]
Η αισθητική παιδεία που δε συντελείται ούτε σε ορισμένους χώρους, ούτε σε ορισμένες ώρες και που αδιάκοπα ενεργεί απάνω μας και μας διαποτίζει χωρίς καν να το αισθανόμαστε, όπως η υγρασία της ατμόσφαιρας είναι η παιδεία των αισθήσεων που την κατευθύνει προς το ωραίο.
Εκείνη που μας μαθαίνει να νοούμε το ωραίο, που θα μας κάνει άξιους να το δημιουργήσουμε» Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη