Μια μέρα του χειμώνα έπεσε στα χέρια μας ένα παλιό περιοδικό. Το ξεφυλλίσαμε και το μάτι μας σταμάτησε στη σελίδα με τα σύννεφα. Ο συγγραφέας του προσπαθούσε να μας μάθει να γνωρίζουμε τον καιρό από το είδος των συννέφων που βλέπουμε στον ουρανό. Και τότε είπαμε …λες; Λες να μάθουμε να προβλέπουμε τον καιρό, χωρίς να βλέπουμε τηλεόραση;
Και η περιπέτεια άρχισε… Ξεκινήσαμε με το παλιό περιοδικό και συνεχίσαμε στη βιβλιοθήκη του σχολείου, στο διαδίκτυο, καταλήγοντας πάλι στη βιβλιοθήκη του σχολείου και στη σκυταλοδρομία ανάγνωσης όπου για καλή μας τύχη συμμετείχε το βιβλίο της Ζωής Βαλάση Ήλιος ήλιος και βροχή. Γνωρίσαμε παραμύθια για τον καιρό και ιστορίες που συμπλήρωσαν τις πληροφορίες που είχαμε καταγράψει.
Δημιουργήσαμε δικά μας κείμενα, ζωγραφίσαμε, μάθαμε να κόβουμε και να ράβουμε τα ηχητικά αρχεία που δημιουργήσαμε, να προσθέτουμε μουσική, να επεξεργαζόμαστε και να διορθώνουμε κείμενα, να γνωρίζουμε μουσικές που ούτε φανταζόμασταν την ύπαρξή τους.
Και το παράξενο είναι ότι θέλαμε να διαβάζουμε ωραία για να βγει καλή η ηχογράφηση. Στη ζωή μας μπήκαν οι λέξεις επιμέλεια, δημιουργία, πως θα γίνει πιο ωραίο; Έτσι στο τέλος της χρονιάς διαβάζαμε όλοι πολύ καλύτερα και πιο χαρούμενα.
Αλήθεια ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία….
Ένα δείγμα της περιπέτειάς μας μπορείτε να δείτε, μάλλον να ακούσετε παρακάτω
