«Είναι απ’ την αγάπη τίποτα πιο μεγάλο;» σκέφτηκα και πώς στενοχωρήθηκα.
Θυμήθηκα
πόσες φορές είπα κι εγώ πως φτώχεια έχω.
Στον αδελφό μου δεν μπορώ να κάνω άλλο.
Σωστό αυτό. Μα θα μπορούσα να του πω μια καλημέρα πιο ζεστή,
το χέρι να του σφίξω, γι’ αυτόν να κάνω προσευχή, να τον παρηγορήσω.
Θα πω λοιπόν ετούτη την κουβέντα τη μεγάλη:
Όσο κι αν είσαι , αδερφέ , φτωχός δώσε αγάπη, σαν κι αυτή δεν είναι άλλη.
Πρόκειται για απόσπασμα από το θαυμάσιο έργο της Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη.
Αυτό το έργο επιλέχθηκε από το σχολείο μας για να παρουσιαστεί στη γιορτή των Χριστουγέννων.
Ένας συγγραφέας πρέπει να γράψει για τα Χριστούγεννα μα δεν ξέρει τι να γράψει. Ώσπου η κ. Έμπνευση τον οδηγεί να πάρει συνέντευξη από τους πρωταγωνιστές των Χριστουγέννων…
Έτσι με τα φτερά του ανέμου κάνει ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, την καρδιά και το νου…
