Κι ενώ η άνοιξη κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα, εμείς αποφασίσαμε να κάνουμε γενναία βήματα προς την εξοχή, τα βουνά και τα λαγκάδια.
Ξεκινήσαμε πρωί πρωί και με την αγωνία μη μας πιάσει βροχή, μιας κι ουρανός ήταν γεμάτος σύννεφα μαύρα και βαριά. Τελικά ευτυχώς αποφάσισαν να μη ρίξουν βροχή. Δεν άντεχαν να χαλάσουν την εκδρομή μας. Και τι εκδρομή! Πήραμε στο λεωφορείο την κ. Χριστίνα και την κ. Ευαγγελία. Χαρά Θεού!
Αφού χαιρετήσαμε τα δημιουργήματα του κ. Παπαγιάννη, φτάσαμε στον προορισμό μας. Καστρίτσι.
Μετά το ζέσταμα, αρχίσαμε την εξερεύνηση. Τί ωραία διαδρομή! Ακούσαμε τη φύση να μας λέει την ιστορία της. Ανακαλύψαμε φυτά, είδαμε πουλιά με τα κιάλια, γνωρίσαμε δομικά υλικά της περιοχής, χτίσαμε με πέτρες, αγναντέψαμε από τον προφήτη Ηλία βουνά και τοπία αφού χτυπήσαμε και την καμπάνα. Παίξαμε παιχνίδια ώσπου το ηλιακό ρολόι έδειξε ότι η ώρα της επιστοφής είχε φτάσει…
Ευχαριστούμε τις κυρίες Χριστίνα και Ευαγγελία που ήταν οδηγοί στη διαδρομή μας και λέμε δεν ξεχνάμε: Του χρόνου σε νέες διαδρομές!
