Περάστε να γνωριστούμε!
Δημοτικό Δουραχάνης
Το Δημοτικό Σχολείο Δουραχάνης λειτουργεί ως ιδιωτικό διθέσιο. Εφαρμόζονται τα προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας. Φοιτούν σ’αυτό κατά μέσο όρο 20 μαθητές σε κάθε σχολική χρονιά, χωρίς καμία οικονομική ή άλλη επιβάρυνση. Οι μαθητές είναι παιδιά που μένουν στο οικοτροφείο καθώς και παιδιά από τα γύρω χωριά. Οι εκπαιδευτικοί του Σχολείου εργάζονται εθελοντικά, χωρίς να αμοίβονται. Τους παρέχεται κοινωνική ασφάλιση. Επίσης τα απογεύματα, πάντα εθελοντικά βοηθούν στην εκπαιδευτική διαδικασία εκπαιδευτικοί της πόλης των Ιωαννίνων.
Ιδιωτικό χωρίς αμοιβές;
Το 1980 ιδρύεται ο Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Το Άνθος.
Λειτουργεί από τότε με έδρα τη Δουραχάνη και σκοπό έχει την επιτέλεση πνευματικού, μορφωτικού και κοινωνικού έργου.
Προστάτριες είναι ο χορός των Μυροφόρων, που τρέφονταν από τα ουράνια δόγματα και διακονούσαν τα επίγεια.
Στο ανθρώπινο δυναμικό ο ιερομόναχος Αθανάσιος, κατά κόσμον Σωτήριος Χατζής,
ηγούμενος της Ιεράς Μονής Γενεθλίου Θεοτόκου Δουραχάνης, καθοδηγητής και συμβουλάτορας.
Πρώτα μέλη του Συλλόγου γίνονται (κυρίως) φοιτήτριες που πιστεύουν στο όραμα του γέροντα. Συνεχίζουν έως σήμερα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με τη δύναμη του Θεού, για να ανακουφιστεί ο ανθρώπινος πόνος.
Το χώρο για την ανέγερση οικοτροφείου και εκπαιδευτηρίων παραχωρεί η κοινότητα Λογγάδων.
Τα πρώτα παιδιά που φιλοξενούνται έρχονται από το οικοτροφείο που συντηρεί ο γέροντας στα Ιωάννινα και επιθυμεί να το μεταφέρει δίπλα από το μοναστήρι.
Διακονίες…
Μέχρι σήμερα έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του Συλλόγου:
Δημοτικό,
Γυμνάσιο,
Οικοτροφείο στο οποίο διαμένουν περίπου 70 μαθητές και μαθήτριες,
Βιβλιοθήκη
Λαογραφικό Μουσείο « Σταλαγματιές από την παράδοση»
Η φιλοξενία παιδιών στο οικοτροφείο καθώς και τα εκπαιδευτήρια γίνεται χωρίς καμία επιβάρυνση για τα ίδια.
Τα παιδιά που φιλοξενούνται στο οικοτροφείο είναι από όλη την Ελλάδα καθώς και την Αλβανία. Είναι παιδιά που χρειάζονται βοήθεια στα διάφορα οικογενειακά, οικονομικά ή κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Ραδιοφωνικός σταθμός με την ονομασία «Σπίνος».
Τα Σχολεία Δημοτικό και Γυμνάσιο λειτουργούν ως ιδιωτικά. Σ’ αυτά γίνονται δεκτά και παιδιά από τα Ιωάννινα και τα γύρω χωριά, τα οποία γράφονται και φοιτούν χωρίς να μένουν στο οικοτροφείο.
Επίσης στο οικοτροφείο διαμένουν και παιδιά Λυκείου που φοιτούν σε Λύκεια της πόλης των Ιωαννίνων.
Σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του Συλλόγου στο νησί της Λευκάδας λειτουργούν από το 1998 παιδικές κατασκηνώσεις.
Ενισχύονται άπορες οικογένειες στο νομό Ιωαννίνων και εκτός νομού με τρόφιμα και ρουχισμό που προέρχονται από προσφορές του κόσμου.
Πρόσωπα…
Η κάλυψη αυτών των δραστηριοτήτων σε προσωπικό, όπως εκπαιδευτικοί, οδηγοί, καθαρίστριες, μάγειροι κ.λ.π. γίνεται με εθελοντική προσφορά , σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα μέλη του συλλόγου. Την προσωπική τους εθελοντική εργασία δίνουν επίσης, πολλές φορές, φίλοι του συλλόγου.
Πόροι…
Μόνιμοι πόροι ή τακτικές επιχορηγήσεις για όλο αυτό το έργο δεν υπάρχουν. Τα έξοδα καλύπτονται από τις δωρεές και τον ιδρώτα του ανώνυμου λαού σε χρήματα και σε είδος. Η Χάρη της Παναγίας φροντίζει ώστε να καλύπτεται κάθε ανάγκη στην ώρα της.
Συνισταμένη των δυνάμεων…
Εμπνευστής, καθοδηγητής, εμψυχωτής, συμβουλάτορας ο ιερομόναχος Αθανάσιος Χατζής.
Ὅταν τοῦ μιλοῦν γιά τό ἔργο, ἀπαντᾶ:
«Αὐτό δέν ἀνήκει σέ μένα. Ἀνήκει σέ ὅλους, εἴτε ἐδῶ πού ζοῦν καί ἀγωνίζονται, εἴτε ἐκεῖνοι πού προσφέρουν ἀπό μακρύτερα. Ἀνήκει στό σύνολο. Ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς πόλης καί τῶν περιχώρων, καί ὄχι μόνον αὐτοί ἀλλά καί ἀπό ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδας καί τό ἐξωτερικό, εἶναι συνεργάτες καί συνδρομητές.
Ὁ λαός προσφέρει τόν ἱδρώτα του. Πολλοί μαθητές καί φοιτητές δίνουν «στό ταμεῖο τῆς προσφορᾶς» τό χαρτζιλίκι τους. Νέοι ἀκουμπᾶνε τόν πρῶτο τους μισθό. Ἄλλοι, ἕνα ποσοστό «μερίδιο»ἀπό τό μισθό τους. Πολλοί σοῦ λένε μέ τή συμπεριφορά τους «ἐδῶ εἴμαστε». Δέ μετριέται ἡ συγκίνηση, ὅταν βλέπεις τόν κόσμο νά προσφέρει μέ εὐχαρίστηση, νά τό νιώθει ἀνάγκη νά συνεργάστεῖ, νά μή ζητάει μόνο «τό ἑαυτοῦ ἀλλά καί τό τοῦ ἑτέρου».
Καί συνεχίζει:
«Τό πουλί γιά νά πετάξει χρειάζεται δύο φτερά. Ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος, γιά νά μπορέσει νά ἀπογειωθεῖ καί νά γευτεῖ ἕνα κομμάτι οὐρανό, χρειάζεται νά ἔχει τό φτερό τῆς πίστης ἀπό τή μιά καί τῆς ἔμπρακτης ἀγάπης ἀπό τήν ἄλλη. Καί ἕνα ποτήρι δροσερό νερό ἄν προσφέρεις στό συνάνθρωπό σου, δέ χάνεται ἀπό τό λογαριασμό, ἄν πιστεύεις καί ἀγαπᾶς. Τά ἔχεις ὅλα ἄν ἀγαπᾶς Θεό καί ἄνθρωπο».
«Δόξα τῷ Θεῷ, πάντων ἔνεκεν».